«Κατά την Ελληνική μυθολογία το βουνό, ήταν τόπος ιερός, τόπος νεκρομαντείας».
«Εκεί , η περίφημη μάντισσα Ευρύνεια …έφερνε του ζωντανούς σε επαφή με τα βασίλεια του κάτω κόσμου»!
«Κάπου τριγύρω στις γάργαρες πηγές των δασών ο σπηλαιογέννης, τραγοπόδαρος Πάνας, πρωτόπαιξε το μαγικό του αυλό».
«Το όνομα του ελαφρά παραφρασμένο το χρωστούσε στο βίαιο, μέθυσο, ερωτύλο και πανούργο, μυθικό βασιλιά, Αγύρτη».
«Η τοπική παράδοση αναφέρει, ότι εξουδετέρωνε τους εχθρούς του χρησιμοποιώντας, απόκρυφες γνώσεις βασκανίας και μαύρης μαγείας».
«Εξ’ ου και το κοσμητικό επίθετο που απαξιώνει, «συνοδεύοντας προσθετικά» κάθε παρόμοια συμπεριφορά»!
«Ο μύθος αφήνει να εννοηθεί, πως δεν επρόκειτο για κοινό θνητό μα, ενδεδυμένο… ανθρώπινη σάρκα, δαίμονα»!!
Ο ατέλειωτος ορεινός όγκος με καταμετρημένο υψόμετρο, «στη πιο δυσπρόσιτη και επιμελώς συνεφόσκεπη κορυφή του» δύο χιλιάδες, οκτακόσια ογδόντα έξη μέτρα, χαραγμένος από κοφτερές πλαγιές, αβυσσαλέες χαράδρες, απρόσμενες κατολισθήσεις και ξαφνικές χιονοστιβάδες, φάνταζε απρόσιτος.
Μέχρι το οργανωμένο χιονοδρομικό κέντρο με τα πολυτελή ξενοδοχεία, τα ενοικιαζόμενα δωμάτια και τα διάσπαρτα εστιατόρια, καταστήματα σε ύψος χιλίων πεντακοσίων μέτρων, υπήρχε κίνηση και η πρόσβαση γίνονταν πανεύκολα.
«Από εκεί και μετά, ένα πυκνό σφιχταγκάλιασμα από έλατα, βελανιδιές, κέδρους, οξιές με σαρκοφάγα κάθε λογής σε, ένα ύπουλο συνδυασμό αθέατου καμουφλάζ από ερπετά και έντομα, έκαναν το περήφανο βουνό αδιαπέραστο φράγμα βλάστησης»!
Αρκούδες, αγριόχοιροι, λύκοι, τσακάλια, θανατηφόροι σκορπιοί , νεκροχιές και η μοναδική στα Βαλκάνια ερυθρά αράχνη, αρσενικά της οποίας ανακλούσαν από το σώμα τους δηλητηριώδη ακτινοβολία, έκαναν το Γύρτη να μη ‘ζηλεύει’ σε τίποτε τη πιο αφιλόξενη ζούγκλα!
«Με εξαίρεση ορισμένους σκληροτράχηλους τσοπαναραίους που το καλοκαίρι μετέφεραν τα κοπάδια τους λίγο ψηλότερα ελάχιστοι , κατάφεραν να πατήσουν στις αφιλόξενες κορφές»!
«Κι’ εκείνοι, εξειδικευμένοι ορειβάτες, με πλήρως επαγγελματικό εξοπλισμό και υποστήριξη»!
«Κάποιοι… άμυαλοι ερασιτέχνες, λάτρεις της περιπέτειας η κυνηγοί …χαμένων θησαυρών είχαν… σκελετοποιηθεί στα απύθμενα φαράγγια και ανεξερεύνητα σπήλαια»!
«Κάπως έτσι, μικρογραφία της περιοχής ήταν και το Απάνεμο».
«Μηλιές , καστανιές, καρυδιές και πλατάνια, δεμένα με διάφορα είδη αγριοπεύκης , δημιουργούσαν μια καταπράσινη εικόνα»!
«Πέρα όμως από την ειδυλλιακή αίσθηση το μέρος , παραήταν ζεστό».
«Το χαρακτηριστικό τοπωνύμιο δεν του είχε αποδοθεί άδικα».
«Ιδιαίτερα τις μέρες εκείνες που συνθήκες καύσωνα επικρατούσαν σ’ όλη τη χώρα, δυσκόλευαν αφάνταστα και την περιοχή»!
Ο Άλεξ μετά τη ολιγόλεπτη, σφαιρική διείσδυση, «στο χωροχρόνο των αναμνήσεων» επανήλθε.
Αποφασίζοντας επί τέλους να σηκωθεί, τράβηξε κατευθείαν στο ντους.
Άνοιξε τη μπαταρία και άφησε τη παγωμένη υδροσπορά του καταιωνιστήρα να διατρέξει …ευεργετικά τη ραχοκοκαλιά του.
Εκατό είκοσι δευτερόλεπτα μετά χωμένος σε λευκό μπουρνούζι, ξυπόλητος, γεμάτος ευεξία, βγήκε και με διάθεση στο ζενίθ, τράβηξε σιγοτραγουδώντας για τη κουζίνα.
«Η ολοκλήρωση μιας τέλειας αφύπνισης, έπρεπε να συμπληρωθεί από τη συνηθισμένη, απολαυστική συνήθεια».
Με κινήσεις μετρημένες, έριξε στο αλουμινένιο μπρίκι , διπλή δόση για ,ένα βαρύ ,σκέτο, Ελληνικό καφέ και το …προσγείωσε στο … χαμηλωμένο… μάτι του αερίου να σιγοψήνεται.
«Συνδιαλέχτηκε με τον εαυτό του απευθύνοντας ευδιάθετα ευχές»!
Νοικοκύρη! Καλό μήνα. Καλό σου μήνα και σένα Άλεξ!
Η πρωτομηνιά του Ιουλίου ξεκινούσε αισιόδοξα. Μαζί της άρχιζε κι’ η άδεια ξεκούρασης που, «τιμής ένεκεν» χορήγησε στον εαυτό του!
Η προηγούμενη περίοδος αν και κουραστική, υπήρξε για τον ίδιο ωφέλιμη!
Η εταιρεία που σαν Ηλεκτρολόγος-Ηλεκτρονικός- Μηχανικός Υπολογιστών, «απόφοιτος, Αμερικανικού πανεπιστημίου» με ντοκτορά στην ανάλυση ηλεκτρομαγνητικών πεδίων και συστημάτων χαμηλών -υψηλών συχνοτήτων που είχε ιδρύσει με έδρα τη Θεσσαλονίκη και επέκταση στην Πρωτεύουσα, του επέτρεπε να έχει οικονομική επιφάνεια!!
«Παρά τις δελεαστικές προτάσεις να εργαστεί στο εξωτερικό προτίμησε, ‘πρωτοπόρος στους τομείς αυτούς’ να επιστρέψει για να διαπρέψει στην Ελλάδα»!
«Τελευταία μετά την υποβολή των απαραίτητων δικαιολογητικών, προσδοκούσε εναγωνίως την ανάληψη έδρας, ‘σχετικής με της επιστήμης του’ σε νεοσύστατο τμήμα του πανεπιστημίου της Αθήνας!
«Το μέλλον… έδειχνε να εξελίσσεται , σύμφωνα με τις προσδοκίες του».
«Δεν είχε περάσει πολύς καιρός που ανακαίνισε πλήρως και το πατρικό του».
«Το παλιό, πέτρινο σπίτι, βρισκόταν στις παρυφές, διακόσια πενήντα μέτρα, βορειότερα από το νεκροταφείο του χωριού».
Χτισμένο δίπλα στην όχθη μιας μεγάλης ρεματιάς που ξεκίναγε από τις αγέρωχες αετοφωλιές των ορεινών όγκων και κατέληγε μερικά χιλιόμετρα νοτιότερα στη θάλασσα, έμοιαζε περισσότερο με ησυχαστήριο.
Την εποχή εκείνη το νερό, με κελάρυσμα που περισσότερο …πρόδιδε μικρό ρυάκι, ίσα που έτρεχε στη ρεματιά.
Τα χιόνια που επί τρία τέταρτα του χρόνου κάλυπταν τις κορυφογραμμές έλιωσαν και οι υπέρχυλες απ’ το χειμώνα πηγές είχαν σχεδόν, στερέψει.
Μέχρι τα τέλη Αυγούστου η ροή του θα σταματούσε εντελώς.
Στα μέσα Νοέμβρη όταν πρώιμες νιφάδες με λευκή χειμωνιάτικη κάπα ξανάντυναν τα όρη, θα ξανάπιανε …δουλειά κυλώντας δειλά στη κατηφόρα.
Με ταχύτητα και βοή να αυξάνουν εντυπωσιακά φούσκωνε, φτάνοντας στο απόγειο του στη καρδιά του χειμώνα!
«Φορτισμένος πάλι συναισθηματικά, αναπόλησε κάποιες, ωραίες εποχές.
Περιόδους σαν εκείνες, που το κρουσταλλένιο νερό δεν αναιρούσε το ‘συγγενικό’ του συναπάντημα με τη θάλασσα ολόκληρο το χρόνο»!
Αποκαρδιωμένος, αναθεμάτισε ανθρώπινες , αλαζονικές συμπεριφορές, απέναντι στη φύση.
Ενέργειες, ασύστολα απαράδεκτες που δημιούργησαν το οξύτατο φαινόμενο του θερμοκηπίου!
Φαινόμενο το οποίο με τη σειρά του, έφερνε άνοδο της θερμοκρασίας, λιώσιμο των πολικών πάγων, παρατεταμένες ανομβρίες και θυελλώδεις ανέμους!
Προστιθέμενα στη σπάταλη διαχείριση των υδάτων την αύξηση των πυρκαγιών και μια δραματική μείωση του δασικού πλούτου, με επακόλουθο ανυπολόγιστες πλημυρικές καταστροφές, δημιουργούσαν συνθήκες, κλιματολογικά επικίνδυνες!
Οι ειδικοί από καιρό, έκρουαν το κώδωνα του κινδύνου!
Συνάνθρωποι προσοχή!
Η φύση μας προειδοποιεί!
Μπορεί η εκδίκησή της να φαίνεται αργή όμως, θα είναι επώδυνη!
Τα χειρότερα δεν εμφανίστηκαν ακόμη!
Ξυπνήστε!!
«Ο Άλεξ μέσα από μια στενόχωρη διάθεση αυτοκριτικής, αναρωτήθηκε προτού καταλήξει συμπερασματικά».
«Καλά, πόσο ανόητα σκέφτομαι τώρα»!
«Αρκούν μόνο προσωπικές τύψεις για να επιλυθούν τέτοιου είδους περίπλοκα ζητήματα»?
«Πρέπει η παγκόσμια κοινότητα πριν η κατάσταση εξελιχθεί σε μη αναστρέψιμη να …βουτήξει το ταύρο από τα κέρατα!
«Από τις πρώτες κιόλας τάξεις του σχολείου και παράλληλα με την οικογένεια, να ξεκινήσει, ένα ευρύτατο πρόγραμμα που να κατευθύνει τις νέες γενιές να αποκτήσουν περιβαλλοντική, οικολογική συνείδηση»!
«Πρώτιστη όμως προϋπόθεση η αλλαγή νοοτροπίας όλων μας»!
«Στο σημείο εκείνο κατέβασε το διακόπτη της απαισιοδοξίας …εντοπίζοντας την Ελπίδα πίσω από μια αισιόδοξη χαραμάδα, να του κλείνει γελαστή το μάτι»!
«Τελειώνοντας τη διανοητική περιδίνηση και σαν φανατικός λάτρης της γυμναστικής και των σπορ πρόλαβε να επιδοθεί σε μερικές, ελαφριές ασκήσεις»!
Κατόπιν έριξε στη τσέπη του μπουρνουζιού το κινητό, άδραξε στο χέρι την κούπα με τον αχνιστό καφέ και φορώντας τα καλοκαιρινά του υποπόδια ξεμύτισε στη περιποιημένη αυλή».
Συνεχίζεται…..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου