Εξάραχνο των επτά ΤΟ ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟ ΑΙΝΙΓΜΑ! Η συνέχεια από το προηγούμενο. (9)

Παρ’ όλο που στη μικρή οθόνη  εμφανίστηκε  το όνομα της αγαπημένης του  απάντησε κακόκεφος.  Ναι!

Καλημέρα  αγοράκι μου!  Δε πιστεύω, «ακούσθηκε ναζιάρικα  η φωνή»  της  να σε ξύπνησα?

«Προσπάθησε, να φανεί  ευχάριστος».

Όχι  κοριτσάκι μου καλή σου μέρα.  Έχω κάμποση  ώρα που είμαι  ξυπνητός.  Πες  μου  πως είσαι?

Είμαι  καλά  αλλά,  μου λείπεις!

Έμενα, φαντάζεσαι  δεν μου  λείπεις?  Είστε όλοι καλά?  Η  Έλσα η μητέρα σου?

Δόξα το Θεό στα καλύτερα μας.

Η  Έλσα  αποτελειώνει  με κάποιες  υποχρεώσεις  στο πανεπιστήμιο και  θα γυρίσει  μαζί μας. 

Α’  εντάξει,  ωραία…

Μα, τι έχεις? Δεν ακούγεσαι καλά, είσαι άρρωστος?

Όχι  αγάπη μου πώς σου πέρασε τέτοια ιδέα?   Μια χαρά  είμαι,  είπε

προσπαθώντας   να μεταφέρει τη κουβέντα…  πως, είναι  ο καιρός εκεί?

Ζέστη μωρό μου!  Στις ειδήσεις  έδωσαν για σήμερα  τριανταεπτά  βαθμούς Κελσίου  βέβαια,  μπροστά  στους  σαράντα  που έδειξαν  για την Ελλάδα…

Πραγματικά  αγαπούλα μου  τόσο θα φτάσει!    Ελληνικό  καλοκαιράκι,  τι να κάνουμε.  Άντε  να γυρίσεις,  με το καλό να ξεκινήσουμε  και  κανένα  μπάνιο.

Άγγελε μου!   Ασφαλώς  δε πρόκειται  να χάσουμε τα μπάνια  μας…

«Ακολούθησε  μικρή,  σιωπηρή  παρένθεση,   προτού  η  Νάντια  συνεχίσει».

Άλεξ , ένα απροσδιόριστο  συναίσθημα  με διακατέχει  σαν , κάτι  να σου  έχει συμβεί!  Πέφτω έξω?

Υπερευαίσθητη  καρδούλα  αν  ζητάς  επιβεβαίωση  στο αυτονόητο

ασφαλώς,  πέφτεις  έξω.   Δεν  θυμάμαι  να …κατέγραψα  τίποτε το  αξιοπερίεργο  και,  σε παρακαλώ  αν έχεις τη καλοσύνη  αιτιολόγησε  μου  από,  ποια αιτία σου προέκυψε  η  αρνητική  προδιάθεση?

Δεν ξέρω!  Πες  το γυναικεία  διαίσθηση  πες  το  άσχημο προαίσθημα,  όπως  να το χαρακτηρίσεις  νιώθω  να  μου χτυπά, ένα αόρατο  καμπανάκι  κινδύνου  άλλωστε,  ακούγεσαι  τόσο  διαφορετικός!

Σαν να λέμε  γελαστό  μου φεγγαράκι   έτσι  απότομα  μου προσδίδεις   κάποια  αλλαγή  χαρακτήρα ?   

Μμ’…. πες  το και έτσι  αν… σε βολεύει.

Μπορείς  να  μου  προσδιορίσεις   επακριβώς  στοιχεία  της  σημερινής  μου  διαφορετικότητας.

Η  φωνή σου ας  πούμε.

Η φωνή μου?  Μπα!  Από  κι’ από  πότε  αναπόσπαστο  κομμάτι  της ζωής  μου  έχεις  εμβαθύνει  στην  ακροαστική   επιστήμη  των φωνών?

Εν  πάση περιπτώσει  θα  είχε ενδιαφέρον  να  πληροφορηθώ  ποιο  νέο  χαρακτηριστικό   εντόπισες   στη φωνή  μου που  απουσίαζε  μέχρι  χθες?

Αγαπούλα  μου,  δεν είναι αστείο.  Ούτε  θέλω  να, με παρεξηγήσεις  άλλα,  μοιάζει  εντελώς  διαφορετική!   Κάποιες  αποχρώσεις  της   εκπέμπουν  μια  παράξενη  χροιά.  Ακούγεται  ταραγμένη,  κουρασμένη,  φοβισμένη!   Κοιμήθηκες  καλά?

Για να είμαι ειλικρινής  όχι,  ξαγρύπνησα!   Είναι  δυνατόν  όμως  η  απόρροια  της  αγρύπνιας  να  επέφερε   τόση  αλλοίωση  των  εκφάνσεων  στη προφορά  μου  που,  να  σου  προσθέτουν  λόγους  ανησυχίας?

Άλεξ  σε παρακαλώ.  Όσο  υπεκφεύγεις … μασώντας   τα λόγια  σου αντικρούοντας   την αγωνία  μου,  με  ερωτήματα  ειρωνικά  …  

Καρδούλα  μου, «τη διέκοψε απότομα»   που …κατηφορίζει  σκοτεινά  ο  νους  σου?  Κοίταξε  ν’ απολαύσεις τις  λιγοστές  ημέρες  που βρίσκεσαι  στο  κοσμικό   Παρίσι  και σου υπόσχομαι  την επόμενη φορά  θα είμαστε  μαζί.

Μάτια  μου γλυκά!  Εκ’ των προτέρων  ζητώ  συγνώμη  μα  διακρίνω  κάποια  έντεχνη προσπάθεια  να μεταφέρεις   αλλού  τη συζήτηση.  Οι  προτροπές  σου  αντί να με καθησυχάζουν  εξάπτουν …τη  φαντασία μου.  Είσαι  μόνος  στο χωριό?

Κορίτσι μου!  Σε ποιες  λαθεμένες  διαδρομές  αρμενίζει  το μυαλουδάκι  σου?

Νομίζεις   έχω κάποιον  ιδιαίτερο λόγο  να σου αραδιάζω ψέματα?

Στο  έχω  κάνει πολλές φορές  αυτό?

Όχι,  άλλα….

Τότε,  προς  τι  αυτού του είδους  οι  υπόνοιες?

Στο  δηλώνω  για τελευταία  φορά.  Είμαι  ολομόναχος  και  λαχταρώ  την  επιστροφή  σου.   Μοναδική  μου  συντροφιά  είναι  ο Δίας.

Εντάξει.  Ξέρω  πόσο  καλή συντροφιά  είναι   ο Δίας  και να μου τον χαϊδέψεις  στοργικά  ωστόσο   η κουβεντούλα  μας  περιστρέφεται  γύρω από σένα  και,  δεν στο κρύβω  μετά  από  όσα άκουσα,  ο βαθμός  ανησυχίας   μου αυξήθηκε  υπέρμετρα! 

Αντιλαμβάνομαι   ότι  προσπαθείς  δια πλαγίας  οδού  να αποφύγεις  κάποιες   δύσκολες   ερωτήσεις  μου.  Επί  τέλους,   είμαι  η δεν είμαι  άνθρωπος  σου?

Τι  προέκυψε  λοιπόν  το οποίο  κατά τη γνώμη σου δε πρέπει   επ’ ουδενί  να απασχολεί  το μυαλουδάκι  μου  και  σε κάνει  να  σκαρφίζεσαι  εύσχημα  προσχήματα,   αποφεύγοντας   να το  ομολογήσεις?  

Νάντια σε παρακαλώ, «αντέδρασε θυμωμένα»  προσπαθείς να μου εντείνεις τον  εκνευρισμό?  Μου  φτάνουν  τα όσα  πέρασα τη νύχτα!

Άλεξ  αν το ενδιαφέρον μου  σου  προκαλεί  σύγχυση  και  το  θεωρείς  ανούσιο  η  ενοχλητικό,  σταματώ  εδώ.  

«Ο έντονος  τόνος  στη  φωνή της  τον  έκανε  να κατανοήσει  πως η συζήτηση  έπαιρνε άσχημη τροπή.   Διορθώνοντας  τη στάση του  απάντησε  πιο  ήρεμα».

Συνεχίζεται…