Ο λόξυγκας το φτάρνισμα κι’ ο βήχας.

Σήμερα που χω λόξυγκα σίγουρα, λες για μένα!

Μου σφύριξαν,  για πάρτη μου βγάζεις απωθημένα.

 Μ ' όποιος  θερίζει θύελλες  γιατί ,ανέμους σπέρνει,

στο τέλος πια στα σοβαρά κανένας δεν τον παίρνει

Εγώ,  όρκο έκανα βαρύ και να χω μαύρο χάλι,

καλύτερα το λόξυγκα,  παρά εσένα πάλι!

Και, τώρα που φταρνίζομαι για μένα θ'  αφρίζεις.

Όποιον γνωστό μας συναντάς το ξέρω θα με βρίζεις.

Μα αν θαρρείς για όσα λες  ιδρώνει το αυτί μου,

πριν  μ'  έτρωγε τ'  αριστερό και τώρα, το δεξί μου

χώρια,  τον  όρκο που έκανα στα δύο μου τα…φρυδάκια

αν πουν'  να σε κρεμάσουνε, βάζω τα μανταλάκια!

Φαγούρα έχω στο λαιμό και κάθε λίγο βήχω,

κάπου θα με κακολογείς  μα, έπεσες  σε …τοίχο.

Θυμάσαι που σου τα έλεγα με όρνιθες  μη μπλέξεις,

σαν  πέσεις μες τα πίτουρα  μετά πως θα  ξεμπλέξεις,

μ’ εγώ, τους  όρκους δεν πατώ  ως τη τελευταία  τρίχα.

αντί για σένα θα στο πω γουστάρω,  να χω βήχα!