Δε με βασανίζουν σκέψεις
και κοιμάμαι ελαφρά
η συνείδηση μου άσπρη
σαν λευκή περιστερά.
Άσχημα όνειρα δε βλέπω
ούτε, δαίμονες θαρρώ,
ανθρωπιά και καλοσύνη
μες τον ύπνο μου θωρώ.
Έτσι , όταν ξυπνώ γελάω
είμαι, μέσα στη χαρά,
απ’ τα χείλη σαν τραγούδι
βγαίνει αμέσως χαρωπά
δροσερή, μια καλημέρα,α,α,α,α
στη ζωή, στην ομορφιά!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου