Βιβλιογραφία

http://www.easywriter.gr/ebooks/item/336

Το γεγονός της χρονιάς!

Νέα  Χριστουγεννιάτικα  κάλαντα.

Να τα πούμε?

Ούλοι  μαζί….

Γεια χαρά νταν συνέλληνες

για το φιλότιμο σας

τα κάλαντα μου δωρεάν

θα πω, στο φτωχικό σας.

Χριστός γεννάται σήμερον

γιορτή, είναι μεγάλη

μα αν δε μας δανείσουνε

οι Γερμανοί κι’ οι …άλλοι,

προβλέπω αντί για στόλισμα

γιρλάντες , αστεράκια,

ελίτσες και ξερό ψωμί

φουφού  με καρβουνάκια.

Γεια χαρά νταν συμμέτοχοι

παλιοί  νοικοκυραίοι

οι πονηροί  τα φάγανε

σε μας  φορτώσαν  χρέη.

Χριστός  γεννάται σήμερον

όπως χιλιάδες χρόνια

και μείς, ξαναγυρίσαμε

στα τρύπια παντελόνια.

Δίχως  λιλί στο κορβανά

βοήθα παναγία μας

με άδεια τσέπη και καρδιά

τα δύσκολα μπροστά μας.

Γεια χαρά νταν συμπάσχοντες

αρχοντοφουκαράδες

μας  πήρανε τα σώβρακα

μαζί και τους παράδες.

Χριστός  γεννάται σήμερον

με αδειανό τραπέζι

κι’ οι τριακόσιοι στη βουλή

σαν τα παιδίαν  παίζει.

Κολοκοτρώνη του  Μοριά

από το τάφο σήκω

κι’ ούλοι μαζί άλλη βολά

όρσε, αντί για ψήφο.

Και του χρόνου.

Απλόχερη ηλιαχτίδα

Υπό ψυχική διέγερση, δονούμενος

προτάσσω την  Αχίλλειον …πένα μου  

καραδοκώντας  στις επάλξεις,  ενός κόσμου

ως  ιχνηλάτης  προ, νεότερης επίθεσης.

Στηρίζοντας  ανιδιοτελείς  προσδοκίες

στη ρητορεία  της Ειμαρμένης ,

εναποθέτω  εμπροσθογεμή …ελαττώματα,

σε  προκρούστια  της ζωής  μου …ορύγματα!

Ενάντια  στο παραβάν του αυταπόδεικτου

εκτοξεύω  καταπέλτες, υπέρχυλους

…εκλεπτυσμένης  παράνοιας,  ωσάν  εύοσμους

ροδανθούς …διαχρονικών  ποιημάτων.

Διαχέοντας  ως  νυχτοδία  μελωδική 

πλάγιους  ήχους στο απρόσμενο ,

ανεξάντλητη διαλαλώ  παρουσία

στην υπερφίαλη, εκκρεμή, κενότητα!

Με ενδελεχή  δύναμη  συνήθειας,

…ευεργετώ  το κήπο της ανέχειας

ενσπείροντας,  ανεξίτηλους  θυσάνους

ρομαντικών ενίοτε  σπόρων.

Επαφίοντας  στην  αναπτέρωσα ελπίδα,

κάποιος από τούτους  οψέποτε,

εν  έσπερου φωτός  διάθλαση  

απλόχερη  ηλιαχτίδα, ανατείλει!   

Ερωτικό σκίρτημα.

Μικρό λιθάρι ,έπιασε

το χέρι της τινάζει.

Το ρίχνει μέσα στο νερό,

τα ύδατα ταράζει.

Στους  κύκλους τους επάλληλους

τα όνειρα μου αφήνω,

να βρέχουνε  τα πόδια της

μπροστά  της,  ν’ αργοσβήνω.

Του έρωτα  μια  σαϊτιά 

σε τοξοβόλα  χείλη,

με αρμονία  όπλισε

ευθύς , και την αφήνει.

Φτάνει ,και  βρίσκει τη καρδιά

στο πορφυρό κουρνιάζει

αίμα μου, π’ αναπάντεχα

αρχίζει ,σιγοβράζει!

Ξάφνου, κελάιδισμα πουλιών

τη σκέψη μου ομορφαίνει,

…εργόχειρο το  είναι μου

στ’ αδράχτι  της  π’ υφαίνει .

Χρυσός  ιστός  το μήνυμα

που πλέκεται στα μάτια,

τυλίγει  ευθύς  τα όνειρα

σ’ ερωτικά  γινάτια!

ΣΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ

Σαν  νιώσεις  χάδι  γιασεμιού

  στα  μαγουλά σου  επάνω,

είναι ο δικός μου  ψίθυρος

στα χείλη του  Αιόλου!

Του ροδανθού  αγκύλωμα

σαν νιώσεις  στη καρδιά σου,

οι  σκέψεις  μου ταξίδεψαν

ως τη πόρτα των ονείρων! 

Γλυκόλαλος  ερωδιός

θα ρθεί να ξεδιψάσει,

στο  απόσταγμα απ’ τα δάκρυα

σαν  νιώσεις  που κυλάνε!

Σαν νιώσεις  τα περίεργα

μην  πεις γιατί, σε μένα?

Αργόσχολος  ο   έρωτας

βέλη μας έχει στείλει!