…Ρε κοινωνία μου.

Κουπλέ

Φόρτωσα όνειρα, χρυσές ελπίδες,

πήρα τα νιάτα μου και μια ευχή,

κανόνες τήρησα όπως μου είπες

και συστρατεύτηκα, πρώτη γραμμή.

Στα μονοπάτια σου έδωσα μάχες,

για αξιοπρέπεια, ιδανικά

στις ιαχές μου ωφελήθηκαν οι κράχτες

ενώ, παρέμεινα εγώ, με δανεικά.

Ρεφρέν

Ρε κοινωνία μου πολιτισμένη

το ξεπεσμό σου άλλο, δεν ανέχομαι

και σου δηλώνω, στο εξής, σ’ έχω χεσμένη

όσο με κάνεις διαρκώς, να ντρέπομαι.

Κουπλέ

Φαντάζεις άφθαρτη μα, είσαι σκάρτη

η απονιά σου συντηρεί τις αφορμές,

που μαχαιρώνουν πονηρά πίσ΄ απ΄ τη πλάτη

σβήνοντας έρωτες, φιλίες η ζωές.

Σημαία σου έκανες τη κακοήθεια

κάθε ανέντιμο συμβιβασμό

λόγια πικρά, που φανερώνουν την αλήθεια

καθώς τον άνθρωπο έχεις κάνει, αριθμό.

Ρεφρέν

Ρε κοινωνία μου πολιτισμένη…

…Μετά την ιαχή!

Κουπλέ

Μ’ ένα τσιγάρο σέρτικο
ρίσκο κι’ αν πάρουμε,
στο κόσμο αυτό το ψεύτικο
φρένο να βάλουμε,
ούτε και στο επίτηδες
θα τον αντέξουμε,
σβήσε το αποτσίγαρο
κι΄ άντε να τρέξουμε.

Ρεφρέν

Κορφολογούν τις μνήμες μας
όνειρα απατηλά,
γιατί μες τα λασπόνερα
δε ζουν αληθινά
πόσο μια γόπα σέρτικη
ν’ αντέξει στη βροχή,
άσχημη η ανάσα μας
μετά την ιαχή.

Κουπλέ
Βρώμικα συναισθήματα
μπλέκουνε στο μυαλό,
πάνω από φιλότιμο,
πάνω από.. Θεό
όσο κι’ αν στρίβουμε καπνό
τα λάθη ανήμερα,
σκοτώνουν κάθε αύριο
το χθες, το σήμερα.

Δίπλα μου γείρε

Κουπλέ

Φεύγουν τα νιάτα, περνούν τα χρόνια

χάνεται η ζωή

η ευωδιά της , σαν τη κολόνια

σβήνει, ως  το πρωί.

Η  μέρα ψεύτρα  η  νύχτα κλέφτρα

μικρή η ανατολή

κι’ όσα έχεις  ζήσει, μέχρι τη δύση

μοιάζουνε, μια στιγμή.

Ρεφρέν

Δίπλα μου γείρε, πριν φέρει  η ώρα

καιρούς  αλλοτινούς,

φλόγα μου γίνε  γιατί, το τώρα

μας  θέλει , ζωντανούς.

Κουπλέ

Φεύγουν τα νιάτα, περνούν τα χρόνια

γκριζάρει η ομορφιά

γίνονται στάχτη, που ο αγέρας

σκορπάει  μακριά.

Μόνο η  αγάπη, με την …ελπίδα

ελέγχουν  σιωπηλά

άρρηκτη, να ναι  η αλυσίδα

που  μας  κράτα  σφιχτά.

Ρεφρέν

Δίπλα μου γείρε, πριν φέρει  η ώρα…

Ένα κομμάτι ουρανό.

Κουπλέ

Ζωή ποτέ, δεν γύρεψα

ανέστειλα, ακύρωσα

στις απαιτήσεις  που έβαζες

είπα, να κάνω κράτει.

Μα έφτασε η σημαντική

νομίζω, καίρια  στιγμή

από όλα, όσα  μου έταζες

να  ζητιανέψω κάτι. 

Ρεφρέν

Ένα κομμάτι ουρανό

ελεύθερο και, γαλανό

το σκοτεινό μου το μυαλό

να φεύγει ,ν’ αρμενίζει.

Κι’ ένα περβάζι γελαστό

που, δεν θα είναι αδειανό

γιατί η ψυχή, με όνειρα

κι’ ελπίδες, θα στολίζει.

Κουπλέ

Τη στέρηση, αποδέχτηκα

κι, αν ψέματα σου ανέχτηκα

όσο, μαζί μου έπαιζες

και, διαρκώς  σιωπούσα…

Μα, ήρθε  η ώρα της κραυγής

πριν πας  ξανά, να μου τη βγεις

δώσε,  μικρή επιταγή

απ’ όσα, διεκδικούσα.

Ρεφρέν

Ένα κομμάτι ουρανό…

Ζήλεια.

Κουπλέ

…Σφαίρα  αδέσποτη,  είσαι  ζήλεια

εκρηκτική,  στα  δύο μου  χείλια

μου  φέρνεις,   δάκρυα  και,  πόνο

βαριά  εκδίκηση,  για   φόνο.

Τον  νου,  κρατάς  σε  σκοτοδίνη

συγχώρεση,  καμιά  μην  δίνει

…θάνατος   μόνο,  θα   τολμήσει

απ’  τα  δεσμά  σου,  να  με  λύσει.

Ρεφρέν

Αφόρητη  έγινες   πληγή  μου

τόσο,  που  στο  τρελό  μυαλό  μου,

…παρόπλισες  την  λογική  μου

να  βλέπει  εχθρό,  τον  εαυτό  μου.

Κουπλέ

Απ’  τα   δίχτυα  σου,  απεγνωσμένα

να   απεμπλακώ,  απελπισμένα

παλεύω,  μ’  άνιση  είναι   η  μάχη

…μαγεύεις,   άγρια  τα  πάθη.

Φραγμό  δεν  έχεις   ούτε,  τύψεις

επιδιώκεις,   να  …οπλίσεις

το  χέρι  μου,  δίχως  …εμένα

σε  σχέδια,   αρρωστημένα.

Ρεφρέν

Αφόρητη  έγινες  πληγή  μου…

Λες, πως μ’ αγαπάς.

Κουπλέ

Λες,   πως  μ’ αγαπάς

μ’  αυτή  η  λέξη  που,  αδιάφορα  πετάς

πόσο αμφιβάλλω  αν  γνωρίζεις  τι,  θα  πει

σαν  την  εκφέρεις  δίχως  νόημα  κενή,

χωρίς,  ψυχή.

Σκέψου,  πριν  τη  πεις,

πίσω  της   κρύβονται  οι   έννοιες   της   ζωής,

δεν  είναι  κάτι  που,  επιπόλαια  το  λες,

να  συμπληρώνεις  μοναχά  κάποιες  στιγμές,

…ερωτικές.

Ρεφρέν

Λέξη  ιερή,  

στα  χείλη  φέρνεις 

όταν  λες  το,  σ’ αγαπώ

όχι,  συνήθεια  σε  τόνο,  απλοϊκό,

που   φανερώνει  μοναχά  επιδεικτικό

…ενθουσιασμό.

Κάθε,  σ’  αγαπώ

είναι   υπέρβαση  απ’  τον  εγωισμό,  

σε  άλλα  αρχέτυπα,  που  εμπνέουν  σεβασμό

και,  υπερασπίζεσαι  ακόμη,  κι’ αν  πονάς   

σαν  …αγαπάς.

Κουπλέ

Λες,   πως   μ’ αγαπάς

μα  είναι  σίγουρο  πως,  δε  το  εννοείς

κι’  οι  δυο  το  ξέρουμε  μη  θέλεις  να  κρυφτείς

και,  τα  δικά  σου  ιερόσυλα  εγώ…

να  αρνηθείς.

…Όπως   μ’  αγαπάς

τον  εαυτό  σου  προσπαθείς  να,  ξεγελάς

γιατί,  δε  τόλμησες  ποτέ  σου  να  σκεφτείς

το,  σ’ αγαπώ  δεν  είναι,  ένα  γυμνό  κορμί,

να…  εκτονωθείς .

Ρεφρέν

Λέξη  ιερή… 

Η νταλίκα, κοριτσάρα μου κι’ εσύ.

Κουπλέ

Πάλι   απόψε,  ξεκινάει  νέο  αγώι,

ώρες  ασύμμετρες  στο  δρόμο, ν’ οδηγώ.

Με  τη νταλίκα  κολλημένος  σε  κομβόι,

μάτια  ορθάνοιχτα   μα  η  νύστα,  στο  …φτερό.

Ρεφρέν

Μόνη  μου  έγνοια  σώος,  ν’  είμαι  στο  λιμάνι,

να  ξεφορτώσω  και  να  πιώ,  ένα  κρασί

για  τις  αγάπες  μου να  πω,  όλα  χαλάλι,

που  είν’ η  νταλίκα,  κοριτσάρα  μου κι’ εσύ.

Κουπλέ

Του  δρόμου  η  πίσσα  το  σκοτάδι  …σημαδεύει,

μία  χαραμάδα,  μοιάζει  η  λευκή  γραμμή,

  για  συντροφιά,  τα  λαϊκά  έχω του  Αρτέμη

μ’ αυτά,  χορεύει  στο  παρμπρίζ  και   η  βροχή.

Ρεφρέν

Μόνη  μου  έγνοια  σώος,  ν’  είμαι  στο  λιμάνι…

Ο …γιος του παλιατζή.

Κουπλέ

Είμαι,  ο γιος  του  παλιατζή,   ο μερακλής…

Όλα  τ’  άχρηστα  που  έχετε,  μαζεύω.

Επιθυμίες   μυστικές,

…απόκρυφες  υπερβολές,

κάθε  αμάρτημα  παλιό  σας,  το συλλέγω.

Ρεφρέν

  Τα  σκουριασμένα  τα  μυαλά,

τα  ξεφτισμένα  όνειρα,

τους  ψευδομάρτυρες

που …αθώωσαν  ενόχους.

Μες  το κουρμπέτι,  ότι  βρω,

ψεύτικο,  ανήθικο,  αισχρό,

σκάρτες   πουτάνες,

νταβατζήδες,  παλιανθρώπους.

Κουπλέ

Είμαι,  ο  γιος  του  παλιατζή,  ο μερακλής…

Παρωχημένες  ξεσκαρτάρω, αντιλήψεις.

Δίχως   πολλές  περιστροφές,  

…σβήνω  ντροπές   από  το χθες

…ξεκαθαρίζω,  τις  θιγμένες  υπολήψεις.

Ρεφρέν

Τα  σκουριασμένα  τα  μυαλά…

Κουπλέ

Είμαι,  ο  γιος  του  παλιατζή,  ο  μερακλής…

Ξεκαθαρίζω  τύψεις,   μεταχειρισμένες.

Που  συντηρούνε  ενοχές 

σ’ όλες  τις  άπονες   καρδιές

γιατί,  αφήσανε  αγάπες,   προδομένες.

Βυθισμένη σημαδούρα.

Κουπλέ

Στης  ζωής  τα  σκαλοπάτια

σκέτο  πίνω, ένα  καφέ

κι’  ανιχνεύω  με  τα  μάτια

πόσα  μου έταξε  εφέ.

Όλα,  ιμιτασιόν  και  γκρίζα

μα  ακριβοθώρητα,

πανωτόκια  λες  σε   βίζα

μοιάζουν,  δυσθεώρητα.

Ρεφρέν

Με  κάθε  γουλιά  που  πίνω

σκέψεις,  μου  έρχονται  θολές

μα  εγώ  δε  τον  αφήνω

δε  μου  φταίει  ο  καφές…

Φταίει   η  ζωή  η  ίδια

που  είναι  τζούρα  τελικά…

Βυθισμένη  σημαδούρα,

σε  απάτητα  νερά.

Κουπλέ

Τώρα…  που  η  καρδιά  ρετάρει

και  δεν  έχω  αναστολές

δε  με  πιάνει  το  φαρμάκι

που  έχει  μέσα  ο καφές.

Σέρτικο  τσιγάρο  στρίβω

κι’  είν’  η  απόλαυση  γλυκιά,

στάχτη   βρώμικη,  να  ρίχνω

στα   μαρμάρινα  σκαλιά.

Ρεφρέν

Κάθε  ρουφηξιά  και  βήχας…

μα  επιμένω  αφειδώς,

να  ρουφώ  μετά  μανίας

δε,  μου φταίει  ο  καπνός.

Φταίει  η  ζωή  η  ίδια…

Έλα, έλα. Έλα.

Κουπλέ
Πρώτη θέση στη καρδιά μου
πάντοτε σε είχα
μα το δίπλωμα μωρό μου
το χεις  πάρει νύχτα.
Σήματα  του ερωτά  μου
δεν αναγνωρίζεις
οδηγείς   αδιάφορα
και, διαρκώς σφυρίζεις.

Ρεφρέν
Έλα, έλα , έλα
κι’ άμα ακούσεις   μπαμ, σταμάτα
θ’ είναι η καρδιά μου
που  την  έκανες  κομμάτια.
Έλα,  έλα , έλα
και  μη  σταματάς  στο  λέω
τ’  έκανες  γυαλιά,  καρφιά,
χωρίς  εγώ, να φταίω.

Κουπλέ
Εγώ  σου  έδωσα  αγάπη
με  όλα  τα  κομφόρ
μα  εσύ  τιμόνι,  φρένα,
τα  είδες  για  ντεκόρ.
Πήρες  φόρα  και  μου  κάνεις
στραβοτιμονιές
τελικά,  πριν με κλατάρεις
πήγαινε ,  όπως  θες.

Ρεφρέν
Έλα, έλα , έλα…

Είναι μια στιγμή.

Κουπλέ

Είναι μια στιγμή,  ένα χέρι που θέλεις  ν’ αγγίξεις

μία αγκαλιά,  ένα στήθος  ζεστό ν’ ακουμπήσεις

χείλη  τρυφερά,  να σου λέν’  γλυκά  ν’  ακούσεις

…νόμους,  να παρακούσεις.

Ρεφρέν

Σαν  σταγόνα  ευτυχίας   αλήθεια,

που δεν είναι απλά  από  συνήθεια,

να  σου δώσει  τα ίδια ,  που  ξέρεις

μα  εκείνα,  που …αθέμιτα  θέλεις.

Δυο  κορμιά  ενωμένα  έστω,  λάθος

ιδρωμένα   σ’  ασίγαστο  πάθος

φλογισμένη  ηδονή,  π’  άμα   σβήσει

στο  μυαλό  η  στιγμή,  να  κρατήσει.

Κουπλέ

Είναι μια στιγμή,   ν’  ανταμώσεις  ζητάς  δυο μάτια,

ν’  αφουγκραστούν  της  ψυχής  σου  κρυφά χτυποκάρδια

κι’’  όσα  έτσι  απλά,  πουθενά  δεν μπορείς  ν’ εξηγήσεις

σ’ αυτά ,  ν’ ομολογήσεις.

Ρεφρέν

Σαν  σταγόνα  ευτυχίας   αλήθεια…

Φίλοι όχι , εχθροί.

Κουπλέ

Τα  χθεσινά  ερωτόλογα

έτσι, καλά καθούμενα,

κατέληξαν   εξώδικα

βρισιές και υπονοούμενα

κι’ απ’  τη γιορτή του έρωτα

του γάμου το μυστήριο ,

φτάσαμε  σαν  αντίδικοι

σε …γκρίζο  δικαστήριο.

Ρεφρέν

Ο  έρωτας  που ζήσαμε

αν σκόρπισε σε δίνη

δε πρέπει ν’  επιτρέψουμε  

μίσος  ν’ εξελιχθεί.

Στα μάτια δάκρυ,  παγωνιά 

στα  χείλη,  αν αφήνει

ας   βρούμε τη χρυσή τομή,

σαν φίλοι, όχι  εχθροί.

Κουπλέ

Έκκληση  αυτοσεβασμού

στη  λογική σου κάνω

πολιτισμένοι  άνθρωποι

είμαστε  και οι δύο

κι’ είν’ απορίας  άξιο

να βάζουμε σαν πλάνο

κακία  που,  αμφισβητεί

το κάθε λογικό.

Ρεφρέν

Ο  έρωτας  που ζήσαμε…